Μηδένα πρὸ τοῦ τέλους μακάριζε

Μηδένα πρὸ τοῦ τέλους μακάριζε

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Το Δελφικό Ε





Ή αλλιώς το «Έψιλον εν Δελφοίς» είναι σήμερα ένα πολύ παρεξηγημένο σύμβολο που οι αδαείς θέλουν να το ταυτίζουν, από άγνοια βέβαια, με μυστικές ομάδες, (βλέπε ομάδα Έψιλον), συνομωσίες και άλλου είδους φανταστικές θεωρίες. Αντιθέτως το Δελφικό Έψιλον, δηλαδή το σύμβολο αυτό που ήταν τοποθετημένο (σύμφωνα με τα αρχαία κείμενα και τα ευρήματα), στην κορυφή τού Αετώματος τού Ναού τού Απόλλωνος στους Δελφούς, είχε για τον αρχαίο κόσμο την δικιά του σημαντική αξία και
φιλοσοφία.


Το Γράμμα Έψιλον σαν σύμβολο σχετίζεται άμεσα με την Δελφική Ηλιακή μυσταγωγία, την μύηση του ανθρώπου στο ΦΩΣ. Η τοποθέτησης του στο αέτωμα του Δελφικού Ναού του ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ (θεού του Φωτός – Ηλιακή λατρεία) δηλώνει την αέναη σχέση του με το Φως, την τελείωση και ως εκ τούτου σαν Έψιλον υποδηλώνεται ο Φωτεινός. Το γράμμα Ε είναι σαν σχήμα η έκφανση της τριαδικότητας εξ ου και η τρείς φορές τοποθέτηση του εις το αέτωμα του Απολλώνιου ναού μια σε ξύλο, δεύτερη σε χαλκό και τρίτη σε χρυσό.Το γράμμα Ε ως αριθμός συμβολίζεται με τον αριθμό 5. Τα 4 κοσμογονικά στοιχεία της Γής, του Αέρα, του Νερού και του Πυρ με την πεμπτουσία του Ουράνιου – Αιθέρα. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν τον Άνθρωπο. Ομοίως γνωρίζουμε ότι το ιερό πεντάγραμμο (πεντάλφα) συμβολίζει τον άνθρωπο και παράλληλα τα 5 στοιχεία που τον αποτελούν κατά τους Πυθαγόρειους μύστες όπου το είχαν σαν ιερό σύμβολο. Τρείς φορές τοποθετήθηκε ένα Ε (ΕΨΙΛΟΝ) στην κορυφή τού Αετώματος τού Ναού τού Απόλλωνος στους Δελφούς, κατάντικρυ σε όποιον πλησίαζε την κεντρική, ανατολική Πύλη του, πάντοτε συνοδευόμενο από το ΓΝΩΘΙ Σ’ΑΥΤΟΝ στην κάτω αριστερή γωνία και το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ στην κάτω δεξιά τού ιδίου Αετώματος. Ήταν γνωστά σαν ”Δελφικά παραγγέλματα”, το δε Ε το ”προεδρεύον” αυτών. Το παλαιότερο από αυτά (τα Ε) ήταν ξύλινο κι αναφέρεται σαν ”Ε των Σοφών ”, γιατί αφιερώθηκε από τον Σόλωνα κατά μία εκδοχή, κατά δε άλλη από όλους μαζί τούς τότε αναγνωρισμένους Σοφούς. Όταν αυτό εφθάρη, οι Αθηναίοι ανέθεσαν στο Ναό το δεύτερο, το οποίο ήταν χάλκινο. Σε αντικατάσταση και αυτού, η Λιβία Δρουσέλλα, σύζυγος τού Αυγούστου, αφιέρωσε το τρίτο και τελευταίο, από καθαρό χρυσό. Η μοναδική πληροφορία για το Ε των Δελφών προέρχεται από τον Πλούταρχο (46-127 μ.Χ.), ο οποίος ως Ιερεύς διά βίου τού Απόλλωνος, πρέπει να ήταν κοινωνός και γνώστης των Μυστηρίων.
Το ότι λοιπόν ένα γράμμα τού Αλφαβήτου, είναι το αποκλειστικό αντικείμενο μιας ολόκληρης διατριβής του, δείχνει, όπως και τα γραφόμενα, την μεγάλη σημασία πού ένας συγγραφέας της ολκής του, απέδιδε σ’ αυτό. Το ότι κανείς άλλος δεν έγραψε γι’ αυτό, αλλά κι ο τρόπος (σε μορφή διαλόγου) πού ο ίδιος ο Πλούταρχος το παρουσιάζει, συνηγορούν ότι πρόκειται για κλείδα των Δελφικών Μυστηρίων, γιατί ως γνωστόν η αποκάλυψη στοιχείων τους στους αμύητους, αποτελούσε ηθικό και ποινικό αδίκημα.
Στον διάλογο αυτόν, προβάλλονται διάφορες ερμηνείες από τούς διαλεγόμενους, σαν προσωπικές τους απόψεις, μερικές αδύναμα τεκμηριωμένες, άλλες ισχυρά, πολλές αλληλοαναιρούσες. Σε κάποιες επεμβαίνει ο ίδιος ο Πλούταρχος, με πληθώρα αναλύσεων, μη παίρνοντας ρητή θέση, αλλ’ ωστόσο καθοδηγώντας διακριτικά τον αναγνώστη. Δεν μπορεί έτσι να κατηγορηθεί ότι αποκαλύπτει τα των Μυστηρίων, αλλά προτρέπει σε συλλογισμούς προσέγγισής τους, τηρώντας το ρηθέν από τον Ηράκλειτο ότι : “Ο ΑΝΑΞ Ο ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ, ΟΥΤΕ ΛΕΓΕΙ, ΟΥΤΕ ΚΡΥΠΤΕΙ, ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ”. Τα δε σημαίνοντα διαφέρουν ως προς την προσέγγισή τους, ανάλογα με την πνευματική, την ποιοτική και την μυητική διαβάθμιση των πιστών. Γιατί κι ο ίδιος ο Θεός έχει ανάλογα ονόματα προς αυτούς: είναι ΛΟΞΙΑΣ για τούς μη νοούντας, ΠΥΘΙΟΣ για εκείνους που αρχίζουν να μαθαίνουν, να ερωτούν, να ενημερώνονται και ΔΗΛΙΟΣ και ΦΑΝΑΙΟΣ σε όσους φανερώνεται και διαφαίνεται κάποια Αλήθεια. Είναι ΙΣΜΗΝΙΟΣ σ’ αυτούς που γνωρίζουν την αλήθεια και ΛΕΣΧΗΤΟΡΙΟΣ σ’ εκείνους που μεταχειρίζονται αυτήν την Αλήθεια, φιλοσοφώντας. Η πρώτη άποψη στο διάλογο, δηλωμένη από τον αδελφό τού Πλουτάρχου Λαμπρία, είναι πώς οι πέντε από τούς επτά Σοφούς – οι Χίλων, Θαλής, Σόλων, Βίας και Πιττακός θέλοντας να διαχωριστούν από τούς άλλους δύο, τον Κλεόβουλο τον Λίνδιο και τον Περίανδρο τον Κορίνθιο, οι οποίοι με πλάγια μέσα εξεπόρθησαν τη φήμη τού Σοφού – αφιέρωσαν το Ε (δηλαδή τον αριθμό 5) στον Θεό, δηλώνοντας έτσι το πραγματικό πλήθος τους. Άλλος είπε πως το Ε, όντας το δεύτερο των γραμμάτων, των εχόντων Φωνήν (φωνηέντων), δηλώνει τον Απόλλωνα, τον δεύτερο τη ταξει, μετά τον Δία, Θεόν. Η τρίτη άποψη τού Ιερέως Νικάνδρου είναι ότι, επειδή το Ε γράφεται και ΕΙ (βλ. Δειπνοσοφιστού βιβλ. β’.5: ” πάντες οι Αρχαίοι τώ ΟΥ αντί τού Ο μακρού στοιχείου προσεχρώντο, παραπλησίως και τώ ΕΙ αντί τού Ε μακρού. Ώσπερ ορώμεν καν τή Ιλιάδι το πέμπτον βιβλίον σημειούμενον διά τού ΕΙ.), είναι χαρακτηριστικό των προς χρησμοδότησιν ερωτημάτων (εάν), αλλά και μόριο ευχής ή παράκλησης (ΕΙ-θε). Η άποψη τού Θέοντος, πού ακολουθεί, είναι πως ο Θεός ευνοώντας την Διαλεκτική, παραδέχεται αυτό το μόριο (ΕΙ) τού συλλογισμού και χρησιμοποιώντας το συχνά στους Χρησμούς του, προτείνει τή χρήση του στους Φιλοσόφους. Γιατί Φιλοσοφία είναι η έρευνα της Αλήθειας και φώς της Αλήθειας η απόδειξη και της απόδειξης αρχή ο συναπτόμενος συλλογισμός. Και κανένα πράγμα δεν υπάρχει χωρίς αιτία και κανένας συλλογισμός δίχως λογική προϋπόθεση.
Ο Έυστροφος ο Αθηναίος υποστηρίζει πως το Ε δηλώνει την έννοια των αριθμών ως Πεμπάς, αφού οι Σοφοί το αριθμείν ονομάζουν ”πεμπάζειν”. Εκφράζει έτσι την Πυθαγόρεια θέση ότι ο αριθμός είναι πρώτη και απόλυτη αιτία των πάντων κι ότι ο Θεός αεί γεωμετρεί. Την άποψη αυτή συμπληρώνει ο ίδιος ο Πλούταρχος, λέγοντας ότι οι αριθμοί διαιρούνται σε άρτιους και περιττούς και η Μονάδα είναι κοινή κατά τη δύναμη και στα δύο είδη, αφού προστιθέμενη, κάνει τον άρτιο περιττό και τον περιττό άρτιο. Το δύο είναι ο πρώτος άρτιος και το τρία ο πρώτος περιττός. Το άθροισμα αυτών των δύο δίνει αριθμό εξαιρετικής τιμής, γιατί πρώτος αυτός αποτελείται από πρώτους και έχει ονομασθεί από τούς Πυθαγόρειους Γάμος, λόγω της ομοιότητάς του με την ενωτική σχέση τού άρτιου προς το θήλυ και τού περιττού προς το άρρεν. Γιατί από καμιά ανάμιξη τους δεν γεννιέται άρτιος, μα πάντα περιττός και ποτέ άρτιος όταν προστεθεί σε άρτιο δεν γεννά περιττό, ούτε βγαίνει από τή φύση του, από αυτήν ακριβώς την αδυναμία του να γεννήσει άλλον. Αντίθετα, περιττοί όταν προστεθούν σε περιττούς, γεννούν πολλούς άρτιους, γιατί πάντα αποτελούν το γόνιμο στοιχείο. Το πέντε (Ε) λέγεται και φύσις γιατί με τον πολλαπλασιασμό επί τον εαυτό του τελειώνει πάντα στον εαυτό του. Γιατί και η φύση – πού από το σπόρο μετά από διάφορες μεταμορφώσεις, αποδίδει πάλι σπόρο – πάντα τελειώνει στον εαυτό της. Κι όταν αυτό (το Ε) προστίθεται στον εαυτό του, γεννά εκ περιτροπής ή τον εαυτό του ή την δεκάδα, κι αυτό γίνεται επ’ άπειρον. Η ένωση λοιπόν της Πεμπάδος (Ε) με τον εαυτό της δεν γεννά τίποτε ατελές ή αλλιώτικο, αλλ’ έχει καθορισμένες μεταβολές. Γεννά ή τον αριθμό τού είδους της ή τον τέλειο αριθμό. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το κοινόν με τον Απόλλωνα, γιατί ο Θεός υμνείται ως αιώνιος και άφθαρτος από την ίδια του την φύση, και άλλοτε ως πυρ τα πάντα εξομοιώνει προς τα πάντα (ΠΥΡΟΣ Τ’ ΑΝΤΑΜΕΙΒΕΣΘΑΙ ΠΑΝΤΑ), άλλοτε δε καταφεύγει σε μεταμορφώσεις τού εαυτού του ως προς τή μορφή, τή διάθεση και τή δύναμη, όπως ακριβώς κι ο Κόσμος. Αλλά και στη Μουσική πού τόσο αρέσει στον Θεό, η Πεμπάς έχει την σημασία της. Γιατί πέντε είναι οι ορθές συμφωνίες και αν και υπάρχουν πολλά διαστήματα μεταξύ των τόνων, η Μελωδία, πέντε μόνο χρησιμοποιεί: τή Δίεση, το Ημιτόνιο, τον Τόνο, το Τριημιτόνιο και το Δίτονο. Μα και κατά τον Πλάτωνα, αν υπάρχουν περισσότεροι από έναν κόσμοι, τότε αυτοί είναι πέντε. Αλλά κι αν υπάρχει μόνο ένας, όπως λέγει ο Αριστοτέλης, αυτός αποτελείται από πέντε: τον κόσμο της Γής, τον κόσμο τού Ύδατος, αυτόν τού Πυρός, τον τέταρτο τού Αέρος και τον πέμπτο που άλλοι ονομάζουν Ουρανό, άλλοι Φώς, άλλοι Αιθέρα και άλλοι Πέμπτη Ουσία ή Πεμπτουσία. Αρκετοί Φιλόσοφοι συσχετίζουν με αυτούς τούς πέντε κόσμους, τις πέντε αισθήσεις, γιατί θεωρούν ότι η αφή είναι σκληρή και γεώδης, η γεύση από την υγρότητά της αποκτά αντίληψη για τις ποιότητες γευστών. Η όσφρηση επειδή είναι αναθυμίασης και άρα γεννάται από την θερμότητα, έχει τή φύση τού πυρός. Ο αέρας όταν προσκρούει στο αυτί γίνεται φωνή και ήχος. Και τέλος η όρασης διαλάμπει από το φώς και τον Αιθέρα. Ο διάλογος κλείνει με την άποψη τού Αμμωνίου που υποστηρίζει ότι ούτε αριθμό, ούτε τάξη, ούτε σύνδεσμο, ούτε κάποιο άλλο ελλίπον μόριο λέξεως, δηλώνει το Ε. Αλλά ότι είναι αυτοτελής τού Θεού προσαγόρευσης και προσφώνησης. Ο Θεός όταν πλησιάζει κάποιος στο Ναό, τον χαιρετά και τον προσαγορεύει με το ”Γνώθι σ’αυτόν”, κι αυτός ανταπαντά ” ΕΙ ” (είσαι), αναγνωρίζοντας και ομολογώντας ότι πραγματικά Αυτός υπάρχει. Και ”ΕΙ ΕΝ”, γιατί είναι Ένας (ΕΝ ΔΕ ΑΠΟΛΛΩΝ) – γι’ αυτό λέγεται Α-πολλών – αρνούμενος τα πολλά και το πλήθος. Λέγεται και Ιήϊος γιατί είναι Ένας και μόνος, και Φοίβος γιατί οι Αρχαίοι έτσι ονόμαζαν κάθε καθαρό κι αγνό. Ο Πλούταρχος τελειώνει εδώ τον διάλογο, με την τελευταία άποψη να αναιρεί όλες τις προηγούμενες, χωρίς κάποιο συμπερασματικό επίλογο ή σχόλιο, μη κλείνοντας ουσιαστικά το θέμα κι αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπάρχουν πιθανώς και άλλες πτυχές της Αλήθειας. Τηρεί έτσι ως Μύστης και Ιερεύς, τις Μυστηριακές επιταγές, κάνοντας συγχρόνως ένα άνοιγμα προς τούς έξω και αμύητους. Άνοιγμα που έχει από μια μεριά σκοπιμότητα – σε μια εποχή παρακμής τού Μαντείου και ανταγωνισμού του από άλλες θρησκείες και Θεούς που εισήγαγαν οι Ρωμαίοι από τα πέρατα της Αυτοκρατορίας – αλλά και ανάγκη της προβολής και δικαίωσης τού Κοσμικού και Νοητικού χαρακτήρα της Απολλώνιας Θεοσέβειας.
Από τούς νεότερους συγγραφείς μόνο δύο έχουν γράψει για το Ε των Δελφών. Ο Στέφ. Καραθεοδωρής, Ιατρός και ο Γ. Λευκοφρύδης, Δικηγόρος (Αθήνα 1977), οι οποίοι αφού αναφέρονται στα τού Πλουτάρχου, διατυπώνουν ο καθένας κι από μια δική του άποψη. Ο μεν πρώτος επισημαίνοντας ότι το Ε συμβολίζει τον Θεό, το συνδέει με το γράμμα (συλλαβή) τού Εβραϊκού αλφαβήτου, που επίσης συμβολίζει το Θείον, υποστηρίζοντας ότι είναι μετάφρασή του και συνεπώς αποτέλεσμα μαθητείας κι αποδοχής της Εβραϊκής Θρησκείας. Ο δε δεύτερος, Λευκοφρύδης, συνδέοντας το Δελφικό Ε με την κατά την άποψή του αποκωδικοποίηση τού έργου τού Αριστοτέλη ” Οργάνων Όργανον”, υποστηρίζει ότι πρόκειται για διακριτικό σύμβολο ενός Πλανητικού συστήματος στον αστερισμό τού Λαγού και τού συνωνύμου του Κοσμοσκάφους. Αν και η λογική της αποκωδικοποίησης τού έργου είναι ισχυρή, εναπόκειται στην κρίση τού κάθε ερευνητή να καταλήξει για το ακραίο ή όχι της θέσης αυτής. Η δική μου άποψη για το γράμμα αυτό τού Ελληνικού Αλφαβήτου, είναι ότι αποτελεί σε Κοσμικό επίπεδο, καθαρό συμβολισμό τού Ενούντος Θείου.
Στη Σαμοθράκη έχουν βρεθεί κεραμικά πιάτα που χρησιμοποιούνταν σε τελετές των Καβειρίων Μυστηρίων. Τα μισά από αυτά είχαν χαραγμένο ένα Ο (Θήτα) και τα υπόλοιπα ένα Ε. Και τα δύο συμβολίζουν το Θείον. Το πρώτο σαν Κέντρο τού Σύμπαντος Όλου, το δεύτερο σαν Ενωτικό των Πάντων στοιχείο. Η Ελληνική γλώσσα δεν είναι απλά μια γλώσσα επικοινωνίας. Είναι το παράγωγο μιας Κοσμικής, Συμπαντικής γεωμετρικής Μήτρας κωδικοποιημένων Εννοιολογήσεων.
Ο Φιλόστρατος αναφέρει ότι: ” Παλαμήδης εύρε τα γράμματα ουχ υπέρ τού γράφειν μόνον, αλλά και υπέρ τού γιγνώσκειν ά δεί μή γράφειν”. Κατά τον Λουκιανό, ο Παλαμήδης – υιός τού Ναυπλίου, Ομηρικός ήρως και εφευρέτης τού Αλφαβήτου- ”… πρώτος ημίν τούς νόμους τούτους διατυπώσας, ου τή ταξει μόνον καθ’ ήν προεδρίαν βεβαιούνται, διώρισεν τί πρώτον έσται ή δεύτερον, αλλά καί ποιότητας άς έκαστον έχει καί δυνάμεις συνείδον”. Χαρακτηριστικά δηλαδή τού Αλφαβήτου εκτός από τή σειρά των γραμμάτων είναι και οι ποιότητες αυτών, αλλά και οι δυνάμεις. Τί σημαίνει όμως, τα γράμματα έχουν ποιότητες και δυνάμεις; Δυνάμεις να κάνουν τί, ή δυνάμεις τίνων; Η Ελληνική γλώσσα είναι Λόγος, και ο Λόγος είναι πρώτιστα αναλογία. Κι εκφράζεται πολυσήμαντα και κατ’ αναλογία σε άπειρα διαβαθμιστικά επίπεδα. Από τα πλέον Γήινα σαν επικοινωνία, έως τα πλέον Κοσμικά σαν Κοσμικές, Συμπαντικές έννοιες. Έτσι το Ν είναι Νόησης. Το Λ είναι Λόγος. Ο Λόγος όταν αποκτά βάση (-), γίνεται -Δ- Δραστηριοποιείται, αποκτά Διαστάσεις. Το Ο είναι μία Ολότητα, ένα Πάν. Το Όλον με το Κέντρο του, ο Δημιουργός και η Δημιουργία, αδιαίρετα μαζί, είναι το Θ (Θήτα) το Θείον, το Σύν-Πάν. Το Ε είναι τα τρία στοιχεία (οι τρείς παράλληλες γραμμές) τού Τρισυπόστατου Θείου, ενωμένα. Εξ ου και Ένωσης= ώσις πρό τό ΕΝ = ώθηση προς τή Θεία Νόηση.
Τό Ε δηλώνει, τον Ενωτικό χαρακτήρα τού Τρισυπόστατου Θείου και γι’ αυτό αφιερώθηκε, μαζί με τα ”Γνώθι σ’αυτόν” καί ”Μηδέν Άγαν”, που είναι επίσης Ενωτικά παραγγέλματα – αφού δεν νοείται Ένωσης χωρίς την βαθιά, Νοητική γνώση τού Εγώ, αλλ’ ούτε και προσέγγισης της με παραθλαστικές λειτουργίες υπερβολής- στον Θεό τού Φωτός και της Αρμονίας. Αυτό το στοιχείο της Ένωσης συνηγορεί προς την ονομασία ”Γάμος”, που έδωσαν στο Ε, οι Πυθαγόρειοι.


  http://olympia.gr



Σ-ΕΙ-ΡΙΟΣ



Ο Σείριος α και β είναι τα άστρα που ενέπνευσαν το πνεύμα των Ελλήνων.
Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι Σείριος είναι το αστέρι που αναφέρεται σε όλες τις θρησκείες του κόσμου με τα ονόματα: Σείριος, Σούρια, Σουρ, Σήειρ, Οσιρις κ.α. Από το Περού και το Μεξικό μέχρι την Αυστραλία και Ιαπωνία και από την Ισλανδία μέχρι την Νότια Αφρική, είναι μια παράδοση που ζει χιλιάδες χρόνια, παρά τις προσπάθειες εξαλείψεως της, για να θυμίζει στον άνθρωπο την σχέση του με το μακρινό αυτό αστέρι και πως οι θεοί-βασιλιάδες εποικιστές τότε, έφεραν το σπέρμα της ζωής στον πλανήτη του γαλαξία μας…
που λέγεται ΓΗ.
Η ετυμολογική ανάλυση της λέξεως ΣΕΙΡΙΟΣ είναι: Η λέξη «Σείριος, -α, -ον» που σημαίνει ο καίων, ο κατά καίων, ο καυστικός, ο θερμός και είναι το επίθετο των ουρανίων σωμάτων τα οποία εκπέμπουν μεγάλη θερμότητα. Οι αντίστοιχες ομόριζες λέξεις είναι: Ο «σειριόκαυτος», που σήμαινε ο καμένος από τον ηλιακό καύσωνα ή από το Σείριο.
«Σείριος» ονομάστηκε αρκετές φορές και ο Ήλιος μας, ώστε ακόμη και σήμερα να υπάρχει πολλές φορές σύγχυση…πάνω σ’ αυτό το θέμα.»

Αστρονομικά τώρα :
Ο Σείριος (α CMa / α Μεγάλου Κυνός / α Canis Majoris) είναι το λαμπρότερο αστέρι στον νυχτερινό ουρανό με φαινόμενο μέγεθος −1,46. Βρίσκεται στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός. Το όνομά του προέρχεται από το ελληνικό “ΣΕΙΡΙΟΣ” που σημαίνει “φωτεινός”. Βρίσκεται 8,57 έτη φωτός από την Γη και είναι ένα από τα κοντινότερα αστέρια. Ο Σείριος είναι ορατός από σχεδόν όλη την Γη τους χειμερινούς μήνες (για το Βόρειο ημισφαίριο, εκτός αν ο παρατηρητής βρίσκεται βορειότερα από τις 73 μοίρες). Μαζί με τον Πρόκυνα και τον Μπετελγκέζ σχηματίζουν ένα φωτεινό τρίγωνο που έχει την ανεπίσημη ονομασία «Χειμερινό τρίγωνο».

Ο (Σείριος Α΄) είναι ένα αστέρι τεραστίων διαστάσεων, ήλιος-γίγαντας δηλαδή σε σχέση με τον ΗΛΙΟ του ηλιακού μας συστήματος. Είναι ένα πολύ λαμπερό άστρο. Έχει ακτίνα 1,5 φορά μεγαλύτερη από τον ήλιο, η μάζα του είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη από την μάζα του ήλιου και 35,5 φορές φωτεινότερος από αυτόν. Έχει θερμοκρασία επιφανείας 11.200C τόση όση είναι σε χιλιόμετρα η απόσταση μεταξύ Πυραμίδων Χέοπος και Γιουκατάν Μεξικού,…..αλλά τόση είναι σε μέτρα ανά δευτερόλεπτο και η ταχύτητα διαφυγής των σωμάτων από την έλξη της γης. Τυχαίο;
Ο Σείριος είναι ένας διπλός αστέρας και με το συνοδό του, το Σείριο Β’, που περιστρέφονται γύρω από ένα ίδιο κοινό κέντρο βάρους. Η μέση αμοιβαία απόσταση τους είναι της τάξης των 3 δισεκατομμυρίων χλμ. και η περίοδος της περιφοράς τους διαρκεί 50 χρόνια. Ο Σείριος έχει μάζα 2,5 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο, αλλά έχει μικρότερη πυκνότητα. Θα έλεγε κάποιος ότι μοιάζει με νεφέλωμα. Η περιοδική μεταβολή της φωτεινότητας του συνοδεύεται κάθε 25 χρόνια από ισχυρά παλιρροιακά κύματα, λόγω της γειτονίας του με το συνοδό του.
Ο (Σείριος Β’) είναι ένα βαρύ αστέρι, άσπρος νάνος και έχει χρώμα άσπρο και είναι αόρατος με γυμνό οφθαλμό. Ανακαλύφθηκε το 1862 με ισχυρό τηλεσκόπιο. Επί 50 χρόνια καλύπτεται από τον Σείριο “Α” και η ορατή περίοδος του είναι άλλα πενήντα (50) χρόνια. Είναι 65.000 φορές πυκνότερος από τον δικό μας ήλιο και έχει το 95% της μάζας αυτού ενώ είναι 10.000 φορές πιο σκοτεινός από τον Σείριο “Α”.
Ο (Σείριος Γ’)…το άγνωστο αυτό άστρο. Ο αστρονόμος Φόξ ισχυρίζεται ότι είδε τον Σείριο Γ” κατά το έτος1920. Είναι τέσσερις φορές ελαφρύτερος από τον Σείριο “Α” και κινείται όπως ο Σείριος “Β”. Έχει έναν δορυφόρο “Ε” που είναι ο πλανήτης του συστήματος που κατοικείται και από αυτόν ξεκίνησε ο εποικισμός της γης. Ο πλανήτης αυτός επηρεάζεται καθ’ ολοκληρία από τον Συνοδό. Τα πενήντα χρόνια της περιόδου του Συνοδού είναι διάχυτα στην Ελληνική παράδοση.
Ο Σείριος βρίσκεται ακριβώς στο «κέντρο» σχεδόν του γαλαξία μας.

[Η «σειρήνα», τώρα...αυτό το μυθικό πλάσμα που αναπαριστάνονταν άλλοτε με γυναίκα-ψάρι και άλλοτε με γυναίκα-πουλί, σήμαινε αρχικά «η φανερωμένη δύναμη καύσωνα του Ήλιου...κατά τη μεσημβρία». Ο μύθος, μας λέει ότι η «Σειρήνα» ήταν και η αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου που τριγυρνούσε στις θάλασσες και κατάστρεφε τα πλοία όσων τολμούσαν να της πουν πως ο βασιλιάς πέ­θανε...(Ζει ο βασιλιάς....Αλέξανδρος;)]
Η απεικόνιση του Σείριου σε γεωγραφικό χώρο της Γαίας ορίζεται η Πελοπόννησος….όπως βλέπετε και στην εικόνα.

ΔΕΣ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟΝ ΤΑΥΓΕΤΟ
http://www.elikoncc.info/?p=8160
Μυθολογικά τώρα :
Στην ελληνική μυθολογία, ο Σείριος είναι το αστέρι εκείνο που βρίσκεται στον Αστερισμό του Μεγάλου Κυνός, στο οποίο είχε μεταμορφωθεί το σκυλί του Ωρίωνα. Αυτό ΑΔΕΛΦΙΑ….δεν είναι τυχαίο….καθώς οι αστερισμοί του Κυνός, του Ωρίωνα και της Αργούς….βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλον. Ο Ωρίων όπως ξέρουμε ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Ευρυάλης, κόρης του Μί­νωα και φημισμένος κυνηγός. Φορούσε συνήθως μία λεοντή και κρα­τούσε στα χέρια του ένα ρόπαλο (…..σύμβολα αυτά και του Ηρακλή). Υπάρ­χουν όμως πολλές ιστορίες γύρω από το πρόσωπο του και τον πιστό του σκύλο Σείριο. Ο Ωρίωνας πάλι συνδέεται με το βασιλιά Οινοπίων (…ή Οινέα στη Βοιωτία), που είχε σύζυγο του (ή κόρη του) τη Μερόπη, την οποία βίασε ο Ω­ρίων υπό την επήρεια της μέθης. Ο Οινοπίων, εξοργισμένος, τον τύ­φλωσε, με τη σύμπραξη του πατέρα του Διονύσου. Όμως ο Ωρίωνας, με τη βοήθεια ενός χρησμού κατάφε­ρε να ξαναβρεί το φως του. Συγκεκριμένα, ο χρησμός έλεγε ότι θα γιατρευτεί, αν βαδίσει προς την Ανατολή και εκθέσει τις άδειες κοιλότητες των ματιών του στις πρωινές ηλιαχτίδες. Έτσι βοηθούμενος από τους θορύβους που έκαναν οι σιδηρουργοί του Ηφαί­στου, έφτασε στη Λήμνο, όπου ο Κηδαλίων (…δάσκαλος του Ηφαίστου), τον κουβάλησε στους ώμους του και τον έφερε μπροστά στον Ήλιο.
Κάποιοι φυσικά πιστεύουν ότι αυτός ο μύθος έχει κάποια σχέση με τη σύ­νοδο Ήλιου-Σείριου, που γίνεται μια φορά το χρόνο, αλλά και με τα μυστήρια των Καβείρων. Ξέρουμε πως ο γάμος του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας ήταν αποτέλεσμα της συνάντησης τους…στη Σαμοθράκη, όπου εκτελούνταν τα «Καβείρια μυστήρια» ή, αλλιώς, τα «μυ­στήρια των μεγάλων θεών». Ο Φίλιππος είχε μυηθεί κι αυτός από νωρίς στα μυστήρια αυτά (….πιθανόν στη Θήβα), ενώ η μητέρα του Αλέξανδρου…ή­ταν ιέρεια. Οι Κάβειροι θεωρούνταν θεότητες του πυρός. Η λέ­ξη «Κάβειρος» έχει την ετυμολογική σχέση με το ρήμα «καίω; – όμως τα σύμβολα τους, όπως είναι π.χ. το αγκίστρι, έ­χουν να κάνουν με το νερό και τα συναντούμε κατόπιν σε όλες σχεδόν τις θρησκείες. Κατά μία άποψη (ο Ηρόδοτος, ο Στράβων και ο Πίνδαρος) είναι α­πόγονοι του Ηφαίστου από το γάμο του με την Καβειρώ, γι’ αυτό και τους βρίσκουμε πάντοτε κοντά σε ηφαιστειογενείς περιοχές, ενώ συχνά αντιπροσωπεύουν χθόνιες ή υποχθόνιες θεότητες. Η καρδιά της καβειρικής λατρείας βρισκόταν στην αρ­χαία Μακεδονία, στο βουνό Άθως. Πάντως όπως κι αν ονομάζονται οι Κάβειροι στις διάφορες περιοχές, θεωρούνταν πρόγονοι του αν­θρώπινου γένους. Μάλιστα, αναφέρεται ότι ένα από τα πρόσωπα των μυστηρίων της Σαμοθράκης λεγόταν «Αδάμας»…ιδού προέκυψε και ο (Αδάμ)….και θεωρείται ο άνθρωπος-αρχέτυπο, ο πρώτος αρσενικός στην τάξη της γένεσης. Σύμφωνα με την παράδοση, τον Ωρίωνα σκότωσε η Άρτε­μη από ζήλεια για την κυνηγετική του τέχνη και ο Δίας τον έκανε αστερισμό δίπλα στις Πλειάδες, ενώ κα­τά μια άλλη εκδοχή….πέθανε από το θανατηφόρο τσίμπημα ενός σκορπιού, άποψη στηριγμένη σε αστρολογικά δεδομένα, καθώς είχε παρατηρηθεί πως ο αστερισμός του Ωρίωνα και του Μεγάλου Κυνός εξαφανίζονται από τον ορί­ζοντα….όταν ανατέλλει ο Σκορπιός.

Ο Ώριων όμως και ο Σείριος κυνηγούσαν άγρια ζώα και στο βασίλειο του Άδη (όπως περιγράφεται και στην Οδύσσεια),….αν και αυτή πρέπει να είναι μία παράδοση ξενόφερτη,…ίσως μάλλον αιγυπτιακής επιρροής που σχετιζόταν με τα μυστήρια και τη λατρεία των νεκρών.
Στην Αίγυπτο, ο Σεί­ριος ταυτιζόταν με τη θεά Ίσιδα, που αναπαριστάνονταν ως αγελάδα ξαπλωμένη πάνω σ’ ένα πλοίο, και στ’ αγάλματα την απεικόνιζαν συχνά με κέρατα αγελάδας και με την κόμμωση της σαν ουρά ψαριού. Πολλές φορές έφερε ως στέμμα ένα οκτάκτινο αστέρι. Αδερφός και σύζυγος της Ίσιδος ήταν ο Όσιρις, που η λατρεία του έμοιαζε πολύ με εκείνη του Διονύσου. Με αυτόν η Ίσιδα γέννησε τον Ώρο. Σύμφωνα με άλλες πηγές όμως αυτός που γονιμοποίησε την Ίσιδα ήταν ο Άμμων-Μιν ή Αμμων-Ρα, ο ίδιος θεός που αργότερα ονομάστηκε Άμμων-Δίας και που, σύμφωνα με την Ολυμπιάδα, ήταν ο Πατέρας του Αλέξανδρου.

Οι Πυραμίδες φτιάχτηκαν με συγκεκριμένο σκοπό….και μάλιστα η διάταξη τους…δείχνει το Σείριο.

Εντύπωση έχει κάνει φυσικά που υπάρχει ένας λαός, που έχει κυριολεκτικά καταπλήξει όλους τους σύγχρονους αστρονόμους με τη γνώση τους πάνω στο θέμα του άστρου Σείριου. Στο Μαλί (πρώην Γαλλικό Σουδάν), στην Αφρική υπάρχει αυτός ο λαός….που μοιάζουν να ξέρουν τα πάντα γύρω από τη φύση και τις ιδιότητες του άστρου Σείριου και των συνοδών του, που πιστεύουν ότι είναι τρεις και όχι μόνο ένας. Πρόκειται λοιπόν για τους Ντόγκον, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι σχετίζονται με το άστρο αυτό…δηλαδή το ΣΕΙΡΙΟ…που κυριολεκτικά το λατρεύουν. Ο μεγαλύτερος Θεός τους είναι ο Άμμα, θα λέγαμε ένα είδος κατάλοιπου του Άμμωνος- Δία που πέρασε σ’ αυτούς από το μαντείο της Σίβας και σύμφωνα πάντα με την παράδοση τους, δημιούργησε το Σύμπαν και τους ζώντες οργανισμούς, αλλά και τους ίδιους τους ανθρώπους, που τους έφτιαξε αρχικά ως αμφίβια όντα,…με το όνομα «Νόμμος».
Οι έρευνες για το άστρο αυτό εξασφάλισαν φωτογραφικό υλικό μετά το 1970. Οι Γάλλοι ανθρωπολόγοι που το 1930 επισκέφθηκαν τη φυλή έμειναν έκθαμβοι όταν οι Ντογκόν τους μίλησαν για το περίεργο φωτεινό ουράνιο σώμα που μόνο εκείνοι μπορούσαν να διακρίνουν, εξηγώντας τους ότι τις πληροφορίες τις πήραν από εξωγήινους επισκέπτες…που ήρθαν από το άγνωστο αστρικό σύστημα. Η περιγραφή του συγκεκριμένου αστεριού οδήγησε τους αστρονόμους στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για τον Σείριο Β’ που οι άνθρωποι της φυλής αποκαλούσαν Πο Τολό Το 1844 οι τότε αστρονόμοι παρατήρησαν ορισμένες ανωμαλίες στις κινήσεις του κυρίως αστεριού (Σείριου Α’) και υποπτεύθηκαν ότι μπορεί να υπάρχει και άστρο συνοδός, του οποίου η έλξη βαρύτητας πιθανόν να το επηρέαζε. Γύρω στο 1862 και μετά από αρκετά χρόνια επίμονης έρευνας, άρχισε να διακρίνεται αμυδρά το δεύτερο αστέρι που ήταν όμως αρκετά πιο μικρό για να μπορεί να ασκεί έλξη στο μεγαλύτερο που είναι σε μέγεθος διπλάσιο από τον δικό μας ήλιο και τουλάχιστον 20 φορές πιο ακτινοβόλο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο Σείριος Β’ είναι ένας «Λευκός νάνος» που διαφέρει όμως από τα αστέρια της ίδιας κατηγορίας λόγω του ότι αν και μικροσκοπικός, είναι τόσο βαρύς που μπορεί να ασκεί έλξη βαρύτητας πάνω στον κυρίως Σείριο. Μάλιστα οι Ντογκόν ονομάζουν το άστρο Πο Τολό. (Τολό σημαίνει στη διάλεκτο τους αστέρι και Πό ονομάζουν έναν εξαιρετικά μικρό σπόρο φυτού). Θέλουν με τη σύνθετη αυτή λέξη να δώσουν με τον πιο απλό και έντονο τρόπο, το στίγμα του. Ο Πο Τολό (Σείριος Β’) είναι για αυτούς το πιο μικροσκοπικό αστέρι αλλά παράλληλα και το πιο βαρύ. Τόσο βαρύ που ούτε όλα τα πλάσματα του κόσμου μαζί, δε μπορούν να το σηκώσουν. Το χρώμα του είναι το λευκό και η τροχιά του ελλειπτική. Οι άνθρωποι της φυλής πιστεύουν ότι πραγματοποιεί μια περιστροφή γύρω από τον Σείριο κάθε 50 έτη και μάλιστα διοργανώνουν ειδική τελετή για να τιμήσουν τη μνήμη αυτού του γεγονότος. Φυσικά οι Ντόγκον μίλησαν και για τον Σείριο γ! …όπου το 1995 ανακαλύφθηκε από τους επιστήμονες.
Αλλά ξέρετε….το αξιοπερίεργο δεν είναι το ότι ξαφνιαζόμαστε εμείς οι δήθεν πολιτισμένοι…με τα τόσα που ξέρουν οι Ντόγκον…γιατί τους θεωρούμε φυσικά υποανάπτυκτους…ενώ αν μας το έλεγαν οι Αμερικάνοι…θα το δεχόμασταν…σαν χάφτες….!!! Μας ενοχλεί λοιπόν που κάποιοι υποδυέστεροι λαοί….(σύμφωνα με την γνώμη μας)…κατέχουν τέτοιες γνώσεις….αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε καν ότι υπάρχουν φυσικά άνθρωποι πάνω στον πλανήτη Γη….όπου ξέρουν ΑΛΗΘΕΙΕΣ….οι οποίες πηγάζουν απ’ ευθείας από το ΣΥΜΠΑΝ….χωρίς ΔΙΑμεσολάβηση κανενός…γιατί δεν χρειάζονται. διαμεσολαβητές….ούτε παππάδες…ούτε και κάθε είδους επιτήδειους…και εκλεκτούς…που έχουν ξεφυτρώσει…..τελευταία….!!!
Έτσι είναι ΑΔΕΛΦΙΑ….να ξέρουν οι Ντόγκον….κι οι άλλοι λαοί να κοιμούνται με τα τσαρούχια…και να πιστεύει ακόμη και σήμερα ο κοσμάκης στις δόλιες Θρησκείες και να χειραγωγούνται χρόνια και χρόνια τώρα οι άνθρωποι και οι λαοί….και μάλιστα να αναπτύσσουν και μεγάλο φανατισμό, χωρίς να δείχνουν καν σημάδια αμφισβήτησης για όσα τους πασάρουν εδώ και χρόνια…οι σκοτεινοί….και να τρώνε το κουτόχορτο. Εξάλλου σας έχω πει….για την πρώτη άφιξη των ΕΛΛΗΝΩΝ εδώ στη Γη…που έγινε στην Πελοπόννησο….στην Ελλάδα….για όσους φυσικά παλαιότερα μ’ έχουν παρακολουθήσει από κοντά…! Οι επισκέψεις αυτές σχετικά με τους Ντογκον φυσικά κλπ έγιναν μεταγενέστερα.

Για να δούμε στη συνέχεια τι μας λέει η Μυθολογία:
Ο Ιάσωνας σύμφωνα με την μυθολογία….πήρε ξύλο από εκεί και έφτιαξε το πηδάλιο της Αργούς για να ξεκινήσει α­πό την Βοιωτία την Αργοναυτική Εκστρατεία μαζί με τους 50 συγγενείς του….δηλαδή….(όσοι και οι πρώτοι «Νόμμος»….των Ντόγκον) με κατεύθυνση την Αία της Κολχίδος. Στην ασσυριακή μυθολογία φυσικά συναντάμε τον ή­ρωα του Γιλγαμές, ο οποίος ξεκινά ένα ενα­έριο ταξίδι με μία βάρκα παίρνοντας μα­ζί του κι αυτός 50 συντρόφους. Υπάρχουν όμως κι άλλες ομοιότητες ανάμεσα στον Ιάσωνα και το Γιλγαμές. Μία από αυτές είναι το φύτεμα από τον Ιάσωνα των δοντιών του δράκοντα στο χώμα, απ’ όπου και βγήκαν 50 πολεμιστές. Κάτι αντίστοιχο έχει κάνει και ο Γιλγαμές για να κερδίσει τη δύναμη. Οι συμπτώσεις όμως ….δεν σταματούν εδώ. Ο Δαναός, ο βασιλιάς του Άργους, ο γενάρχης των Ελλήνων είχε 50 κόρες, που νυμφεύθηκαν τους 50 γιους του αδερφού του πατέρα τους, Αιγύπτου. Με όλες τις Δαναίδες είχε ερωτοτροπήσει και ο Ηρακλής, ο μυθικός γενάρχης των Δωριέων και ιδρυτής, κατά το μύθο, της Μακεδονικής δυναστείας. Πολλές παραδόσεις μάλιστα φέρουν τον Ηρακλή σαν αρχηγό της αργοναυτικής εκστρατείας και όχι τον Ιάσωνα… (Ο Ηρακλής, έτσι κι αλλιώς πέρασε από την Κρήτη…στη Λιβύη).
Τελικά…η ιερή σημασία του αριθμού 50 έχει αποδοθεί α­πό διάφορους μελετητές στον αιγυπτιακό μυστικισμό και αν θυμηθεί κανείς πως η περίοδος της περιφοράς του Σείριου διαρκεί 50 έτη,….τότε ίσως η έμφαση που δίνεται σ’ αυτόν τον αριθμό να μην είναι τελικά….κα­θόλου τυχαία.
Τώρα….ο αστερισμός της Αργούς όπως ξέρουμε είναι δίπλα στον Ωρίωνα και το Μεγάλο Σκύλο. Αν ο Σείριος συμβολίζει τη Μεγάλη Μητέρα και τη ΜΗΤΡΑ (ΔΗ-ΜΗΤΡΑ/ΓΗ-ΜΗΤΡΑ) ή την Κιβωτό, όπου φυλάσσονται οι γόνοι, τότε σίγουρα ο Ωρίωνας είναι η στιγμή της ανάδειξης και της ανδρείας του ήρωα και η Αργώ «το ταξίδι», δηλαδή η αποστολή,….που ο ήρωας πρέπει να πραγματοποιή­σει….για την εξάπλωση της φυλής μας και των χαρακτηριστικών μας.
Το Δελφικό «ΕΙ» κωδικοποιεί τον Ήλιο και τον Ερμή στο ηλιακό μας σύστημα, το πνεύμα και τον λόγο, όπως σε αντιστοιχία στον αστερισμό του Κυνός εκφράζει τον Σείριο ήλιο και τον Σείριο Β΄ Συνοδό.
ΑΔΕΛΦΙΑ….το «κενό» του διαστήματος είναι γεμάτο από ελεύθερη ενέργεια και έτοιμη για χρήση και δημιουργία. Η συμπαντική αυτή ενέργεια είναι η αιτία όλων όσων υπάρχουν και πρόκειται να υπάρξουν. Ο άνθρωπος…είναι μια κβαντική μορφή μέσα σ’ έναν κβαντικό χωροχρόνο, που φυσικά δεν έχει την ελευθερία να ανακαλύψει την δύναμή του….(λόγω χειραγώγησης/Θρησκειών/ και λοιπών εξουσιών)……που θα του έδινε έτσι την ικανότητα να ξεφύγει από τον Μικρόκοσμο (…με την έννοια του βλέπω)…..προς τον Μεγάκοσμο (…με την έννοια του γνωρίζω)….από τον οποίο και προήρθε.
Η αστρική αποστολή του Δία και η αστροπολιτεία του έπρεπε να δείχνουν το άστρο εκκίνησης τους και έπρεπε να είναι η κυρίαρχη εικόνα για λόγους ασφαλείας και αναγνώρισης. Το άστρο E του Σείριου είχε σαν έμβλημα του τα 8 ή 6 έψιλον που συμβάλλουν στο κέντρο του γίγαντα “Α”. Έτσι δήλωναν την αφετηρία της αστρικής κοινωνίας του Σείριου.
Χιλιάδες άνθρωποι έως τώρα έχουν δώσει περιεχόμενο στην δική τους ζωή αλλά και στη ζωή των διπλανών τους. Άλλοι με απλό κι άλλοι με πιο σύνθετο τρόπο. Γι’ αυτό λοιπόν….έμειναν και στην μνήμη του πληθυσμού του πλανήτη μας, μίας ηπείρου, ενός έθνους, ενός κράτους, μίας πόλης, ενός χωριού, μιας γειτονιάς ή κάποιων φίλων και γνωστών μετά την «αναχώρησή» τους. Τους θυμόμαστε ακόμη στις μνήμες μας……γιατί πήραμε κάτι καλό από αυτούς. Γιατί η ζωή τους έγραψε, επειδή έπραξαν κάτι όμορφο, κάτι δυνατό ή απλά αρμονικό….αφού κατάφεραν να συντονίσουν προς την κατεύθυνση της επιλογής τους και πολλούς άλλους ανθρώπους γύρω τους. Δεν ήταν άνθρωποι διαφορετικοί από εμάς, απλά ακολούθησαν το δρόμο της καρδιάς τους.
Αν ξεκινήσουμε λοιπόν από τον ΕΣΩΤΕΡΙΚΌ εαυτό μας και την σχέση του με τον γύρω ΚΟΣΜΟ….τότε ο εαυτός μας θα δρα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, ώστε να εκφράσει την βούλησή του, για την δημιουργική συμμετοχή του στον γήινο αυτό κόσμο.
Ο χρόνος….που έχουμε μπροστά μας….είναι το όχημα και όχι το πρόβλημα. Μετράμε τις δυνάμεις μας και ας υποστηρίξουμε τις όποιες αποφάσεις μας, με τις πηγές των υψηλών ελληνικών πνευματικών αξιών. Μόνο τότε ΑΔΕΛΦΙΑ….θα έχουν αξία….ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ. Να βεβαιωθούμε ότι το όνειρό μας….το μοιραζόμαστε με τους συνανθρώπους μας….οι οποίοι έχουν την καθαρότητα του ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ και τη ΔΥΝΑΜΗ να μας συνδράμουν…..αλλά και να μας προειδοποιήσουν για τυχόν λάθος επιλογές. ΑΔΕΛΦΙΑ… κανείς μας δεν έφερε εις πέρας μόνος του την «πορεία»….της ζωής μέχρι σήμερα….γι’ αυτό χρειαζόμαστε όλοι και είμαστε χρήσιμοι…αρκεί να βγάλουμε έξω το ΕΓΩ μας….και να συλλογιστούμε ΕΛΕΥΘΕΡΑ. Τώρα πολλοί μιλάνε για την «…κατανόηση »….των όσων βιώνουμε και ζούμε. Στην ουσία ΑΔΕΛΦΙΑ….το ερώτημα εκφράζει ακριβώς την αγωνία του κάθε ερευνητή που μπορεί να πει μέσα του: «που θα βρω το κλειδί για να ανοίξω τις πόρτες…ΠΥΛΕΣ…..που θα συναντήσω;» Σ’ αυτό το δύσκολο ερώτημα, ίσως η απάντηση να είναι ευκολότερη, αφού: «στην ΚΑΡ-ΔΙΑ μας ….βρίσκεται το ΚΛ-ΕΙ-ΔΙ ». Αν το προσωπικό ΟΝ-ΕΙ-ΡΟ, δεν γεμίζει την δική μας καρδιά, τότε είναι λάθος ο δρόμος και δεν θα μας βγάλει πουθενά…όσο κι αν προσπαθήσουμε, όσο κι αν μας συμπαρασταθούν…οι όποιοι «φίλοι» μας…και γνωστοί μας.
Απλά…η ΓΝΩΣΗ…βρίσκεται ΜΕΣΑ Μας.
Ζητήστε την…και θα την βρείτε…στα χρονοντούλαπα ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ.
Τολμήστε.

Μετά τιμής (Ε.Ι.) ( ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ)


http://www.elikoncc.info/



Δελφικά Παραγγέλματα, Θετική Σκέψη, Πνευματική Αρμονία (Προγραμματισμός Υποσυνείδητου)


Δελφικά Παραγγέλματα σε νεοελληνική απόδοση, καθώς και φράσεις σχετικές με Θετική Σκέψη και Πνευματική Αρμονία. Η Πνευματική Αρμονία είναι η βάση της Ορθής Σκέψεως και εν συνεχεία πράξεως. Τα Δελφικά Παραγγέλματα, σε συνδυασμό με ευμενείς φράσεις-υποβολές σχετικές με τη Θετική Σκέψη και την Πνευματική Αρμονία είναι ικανά να σας μεταμορφώσουν προς το καλύτερο. Το βίντεο χρησιμοποιεί τεχνολογία η οποία θα προγραμματίσει το υποσυνείδητό σας, ώστε να εφαρμόζετε τα δελφικά παραγγέλματα στη ζωή σας και να μένετε συγκεντρωμένοι στη ζωή που επιθυμείτε, χτίζοντας εσωτερική αρμονία μέσα σας. Θα δεχτείτε εκατοντάδες υποσυνείδητα μηνύματα και ακουστικές συχνότητες (δύωτα κύματα άλφα, θήτα, δέλτα), οι οποίες θα σας κάνουν να απορροφήσετε τις υποσυνείδητες υποβολές αποτελεσματικά. Τα μηνύματα που περιέχονται στο βίντεο θα πάνε απ' ευθείας στο υποσυνείδητό σας και θα σας καταστήσουν ικανούς να ξεπεράσετε τα διανοητικά εμπόδια που σας κρατούν δέσμιους της αρνητικότητας. Θα αφεθείτε τελείως εξερευνώντας τα επιτεύγματα των Αρχαίων Ελλήνων, αρχαία μνημεία, τη φύση και το διάστημα, επιστρέφοντας με έναν πιο καθαρό Νου και μία αίσθηση Πνευματικής Ευεξίας.

ΤΑ ΣΤΕΡΕΟΦΩΝΙΚΑ ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΥΝΑΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΩΤΑ ΚΥΜΑΤΑ.

Καθώς παρακολουθείτε το βίντεο, να έχετε στο νου σας πως απορροφάτε τα Δελφικά Παραγγέλματα και χτίζετε ένα καινούργιο, Θετικό και Αρμονικό μοτίβο σκέψεως.

Ορισμένες από τις φράσεις που χρησιμοποιούνται:

Γνωρίζεις τον εαυτό σου
Μηδέν άγαν
Δεν υπερβάλλεις σε τίποτα
Πράττεις δίκαια
Όταν έχεις χαρίζεις
Είσαι φίλος της σοφίας
Δεν κατηγορείς κανέναν
Δε φθονείς κανέναν
Εύχεσαι την ευτυχία
Πράττεις με επίγνωση
Δεν έχεις καχυποψία
Μισείς την έριδα
Είσαι σε εγρήγορση
Παν μέτρον άριστον
Έχεις αυτοπειθαρχία
Ευνοείς τους φίλους
Απέχεις από την κακία
Αποφεύγεις το δόλο
Δεν έχεις βία
Ζεις χωρίς λύπες
Φροντίζεις όσους νοιάζεσαι
Είσαι εγκρατής
Καλλιεργείς τη σκέψη και το νου σου
Μελετάς τα πάντα
Αποφασίζεις την κατάλληλη στιγμή
Οι σκέψεις σου είναι θετικές
Έχεις ισχυρή αυτοπεποίθηση
Ανοίγεις τον εαυτό σου στο να έρθουν όλες οι θετικές καταστάσεις που επιθυμείς
Βαθιά μέσα σου είσαι σε έλεγχο
Ο νους σου είναι πανίσχυρος
Ζεις σε πλήρη αρμονία με τον εαυτό σου και τους άλλους
Ζεις απολύτως συνειδητά
Νοιώθεις ειρήνη και γαλήνη μέσα σου
Κάνεις μόνο εμψυχωτικές σκέψεις
Έχεις νοητική και πνευματική γαλήνη
Αυξάνεις την επίγνωσή σου
Βαθιά μέσα σου είσαι σε πλήρη αρμονία
Είσαι ενάρετος και δίκαιος άνθρωπος
Είσαι απολύτως ασφαλής
Προσελκύεις αγάπη ειρήνη και ευτυχία
Απαλλάσσεσαι από κάθε φόβο και αγωνία
Έχεις τέλεια υγεία και δύναμη...

http://visualmeditation.gr/portfolio





ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ



Greekfox Revol

THATAKOUTE

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου